ขอโทษจริงๆที่ต้องมาถามกับสมาชิกบอร์ดว่า

"ทุกวันนี้เข้าบอร์ดกันมาเพื่ออะไรเหรอคะ?"


เป็นเวลานานแล้วทีเดียวนะคะที่แอดมินทั้งสองคนได้นั่งสังเกตสมาชิกบอร์ดกันมา ไม่ว่าจะไม่ว่างกันยังไง มีงานอื่นต้องทำมากแค่ไหน แต่ทุกวันหากทำได้ก็จะต้องเข้ามาตรวจดูความเรียบร้อยในบอร์ดเสมอค่ะ เพราะเราถือว่าที่นี่คือบ้านของเรา

สำหรับสมาชิกที่คอมเมนท์อยู่เสมอ และเอาใจช่วยกันมาตลอด แอดมินทั้งสองคนซึ้งใจมากจริงๆค่ะ ดังนั้นกระทู้นี้จึงไม่เกี่ยวกับสมาชิกผู้ที่มั่นใจในตัวเองว่ารักบอร์ดเหมือนบ้านและช่วยกันดูแลมาตลอดนะคะ


แต่สำหรับสมาชิกที่ได้เข้ามาในบอร์ดและยังคงทำตัวเหมือนเป็นผีบอร์ดที่เดินเล่นไปทั่วแล้วก็หายตัวออกไปนั้น ไม่ใช่ว่าต้องผ่านการตอบคำถามของบอร์ดที่มีแต่คนบ่นด่ากันว่ายากนักยากหนาหรอกหรือคะ กว่าจะได้เข้ามาเห็นอะไรๆที่นี่ กว่าจะได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของบ้านหลังนี้ แล้วยังไงคะ? ที่แอดมินเห็นก็แค่เข้ามาสอดส่องไปวันๆ ไม่เห็นจะสมกับที่ลำบากมากมายเพื่อที่จะเข้ามาเลย แค่คอมเมนท์เล็กๆน้อยๆ ก็ยังให้กันไม่ได้ แล้วจะเอาอะไรไปจากที่นี่อีกเหรอคะ? ยังจะทิ้งคำด่าอะไรไว้ให้ผู้ที่สร้างบอร์ดนี้ขึ้นมาอีกเหรอคะ?

ตั้งแต่ไหนแต่ไร แอดมินทั้งสองคนก็ใช้ความเอาแต่ใจสร้างบอร์ดนี้ขึ้นมาอยู่แล้วค่ะ สร้างขึ้นมาเพราะอะไรเหรอคะ ก็แค่อยากจะสร้างที่ที่จะอยู่ได้ด้วยความสุขใจ ที่ที่จะมีแค่คังทึกเท่านั้น เข้าใจไหมคะว่าทำไมเราต้องคัดเลือกคนที่จะมาอยู่ที่กันถึงขนาดนี้ เคยรู้บ้างไหมคะว่าแอดมินท้อแท้กันไปกี่หน? จะปิดบอร์ดกันไปกี่ครั้ง? ร้องไห้กันไปกี่รอบ?

นี่ไม่ใช่การเล่นตลกแล้วล่ะค่ะ ไม่ใช่วันเอพริลฟูลอีกแล้ว เพราะฉะนั้นไม่ต้องเผื่อใจเอาไว้ว่าจะโดนแกล้งอีก

ไม่ต้องคิดให้มากความด้วยค่ะว่านี่เป็นความคิดของใคร แอดมินก็แค่อยากรู้ว่า คำว่า "รักคังทึก" ที่ออกมาจากปากแต่ละคนนั้น มันมีความหมายมากแค่ไหน ก็เท่านั้น ออกมาจากใจแบบพร้อมจะทำได้ทุกอย่างเพื่อคังทึก หรือว่าเป็นแค่ลมปากลอยๆเพราะคังทึกทำให้เพ้อไปชั่วขณะ

ที่ถามไปว่า ทุกวันนี้เข้าบอร์ดมาเพื่ออะไรกันนั้น ไม่ได้ต้องการคำตอบหรอกนะคะ ก็แค่อยากจะให้รู้สึกกันเสียบ้าง ว่าแท้จริงแล้วเข้าบอร์ด"ทรูคังทึก"กันมาเพื่ออะไร?

แอดมินควรจะใจดีหรือใจแคบคะ?

ในเมื่อที่นี่เป็น "บ้าน" ที่พวกเราสร้างกันมากับมือ ทุ่มเทเพื่อมันมาด้วยใจ ทำขึ้นมาเพื่อ "คังทึก" ไม่ใช่เพื่อให้เป็นบอร์ด "เอสเจ" โดยเฉพาะอยู่แล้ว ตัวดาวเองขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะคะว่าดาวเป็นหนึ่งใน "แฟนคลับเอสเจ" อย่างแน่นอนค่ะ แต่ "ที่นี่" คือบอร์ดคังทึก เพราะฉะนั้นดาวไม่เคยห้ามใช่ไหมคะว่าเธอจะต้องชอบคนนี้นะ เธอห้ามชอบคนนั้นสิ แต่ดาวแค่ขอร้องว่า ขอให้ที่นี่มีแค่ "คังทึก" แค่นั้นเอง ส่วนสมาชิกคนไหนก็แล้วแต่ในวงซูปเปอร์จูเนียร์นอกจากคังอินและอีทึก ก็ขอให้ไปที่บอร์ดอื่นแล้วกันค่ะ

ถึงตรงนี้คงไม่ต้องให้พูดอีกครั้งใช่ไหมคะ ว่าเพราะเหตุผลอะไร

หากจะถามว่า เรื่องมากกันขนาดนี้ ไม่กลัวบอร์ดร้างหรือไง?
ก็ถ้าการที่ดาวขอแค่นี้มันไม่มีใครรับได้ขนาดนั้น ก็เชิญออกไปเถอะค่ะ ไม่เคยคิดจะห้ามเลย หากว่าเพราะกฎโง่ๆที่แอดมินสองคนพยายามคิดขึ้นมาเพื่อปกป้องคังทึก เพื่อให้มีสักที่ที่นึงในบรรดาเว็บบอร์ดของประเทศไทย ที่มันเป็นคังทึกจริงๆ ที่สร้างขึ้นมาเพื่อคังทึกจริงๆ ไม่ใช่เพื่อใครคนไหนทั้งนั้น แม้แต่ตัวแอดมินเอง แอดมินไม่เคยใช้ความรักตัวเองเข้ามาสร้างกฎบอร์ด แต่ใช้เพื่อผ่อนผันและอนุโลมในส่วนของกฎที่จะยืดหยุ่นให้ได้ ไม่อย่างนั้นเรื่องคู่รองของฟิคคงจะถูกห้ามไปหมดแล้วล่ะค่ะ

ส่วนคนที่หลงเข้ามาแล้วหาทางออกไม่เจอ บอกได้นะคะ คอมเมนท์บอกมาได้เลยว่าอยากออกจากบอร์ด ดาวจะลบยูสออกให้เองค่ะ ดีกว่าจะด่าบอร์ดนี้ไปวันๆโดยที่ยังคงเข้ามาอ่านมาดูอะไรๆในบอร์ดนี้อยู่ แบบนี้ภาษาปากเขาเรียกกันว่ากินบนเรือนขี้รดบนหลังคาค่ะ และต้องขอโทษด้วยที่ให้ตอบคำถามมากมายเพื่อเข้ามาเจอกับบอร์ดที่ไม่เหมาะกับคุณ

ดาวเข้าใจถูกไหมคะว่าทุกคนก็ไม่ได้อยากให้บอร์ดทรูปิดตัวลง
แต่มันจะไม่ปิดลงหรอกค่ะ เพราะดาวจะไม่มีวันยอมให้เหมือนเมื่อครั้งบอร์ดเวย์ฟอร์เลิฟอีกเด็ดขาด
คนที่เล่นบอร์ดนั้นมาก่อนคงรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นนะคะ ดาวไม่อยากจะพูดถึงอีก ไม่ใช่เพราะรังเกียจค่ะ แต่เพราะรักมากจนไม่อยากให้โดนขุดขึ้นมาถกกันอีก

เพราะฉะนั้น ขอให้เอาใจเขามาใส่ใจเราสักหน่อยเถอะค่ะ
เข้ามาอ่าน เข้ามาดู แล้วก็ออกไป โดยที่ไม่ได้เอ่ยแม้แต่คำขอบคุณ
มันสมกันแล้วสินะคะ กับการลำบากไปหาคำตอบของคำถามบอร์ดมา?
มันสมกันแล้วสิเนอะ กับการที่พูดอยู่เสมอว่ารักคังทึก?

แค่นี้ก็คุ้มค่าแล้วใช่ไหมคะ? สะใจกันมากไหมคะ? เข้ามาได้แล้วก็ไม่ต้องทำอะไรอีกเลยน่ะ
คำถามของแอดมินงี่เง่าจะไปมีอะไรมากมายให้ต้องใส่ใจล่ะคะ? ไปถามคำตอบจากคนรู้จักกันมาก็ได้เข้าแล้ว

รักมากสินะคะ รักแล้วทำอะไรให้เขาได้หรือเปล่า?

ก็ถ้าไม่ชอบที่นี่ก็เชิญไปตั้งบอร์ดคังทึกที่อื่นได้เลยค่ะ
มีคนทำแบบนั้นมาก็เยอะแล้ว แอดมินบอร์ดนี้รู้ดีกว่าใครค่ะ


อีกเรื่องนะคะ คนที่ใช้ยูสเซอร์เนมร่วมกันกับคนอื่น
ขอให้เลิกตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปค่ะ ทางบอร์ดไม่อนุญาต
สมัครสมาชิกเข้ามาใหม่ได้เสมอตามกฎระเบียบการสมัครแบบใหม่ที่โพสไว้ในกระทู้ที่ปักหมุดอยู่ข้างบนค่ะ


อย่างที่บอกค่ะว่ามีเวลาอีกชั่วชีวิตค่ะ บอร์ดทรูจะไม่ปิดหนีแน่นอน

ขอบคุณนะคะที่อ่านมาจนถึงบรรทัดนี้
หวังว่าจะได้รู้สึกตัวกันบ้าง

หรือไม่...บอร์ดทรูก็อาจจะเหลือแค่แอดมิน...

เหลือแค่แอดมินจริงเหรอคะ...?

การตอบคำถามที่เเอดมินทั้งสองตั้งขึ้นมามันไม่ใช่เรื่องงี่เง่านะคะ..สำหรับวิวเเล้วมันคือการคัดเลือกคนที่ดี..เเล้วอีกอย่างตอนนี้เกือบจะทุกบอร์ดก็ทำกันอย่างนี้


รู้นะคะว่าเเอดมินทั้งสองต้องเหนื่อย..ต้องเจออะไรมาบ้าง..ต้องทนเเค่ไหน..


เเล้วอยากจะบอกว่า.. รักบอร์ดทรูคังทึก


เเล้วสำหรับคนที่เข้ามาเเล้วไม่ได้เม้นอะไร..ก็ช่วยคิดนิดนึงนะคะว่า..คนหาข่าว..หารูป เเปลทราน เเต่งฟิค นั้นเหนื่อยมากเเค่ไหน..กว่าจะได้นำสิ่งเหล่านั้นมาให้พวกคุณได้อ่านได้


คำว่าขอบคุณ เเละโพสอะไรสักนิดคงไม่เสียเวลาพวกคุณมากไปหรอกนะคะ..ถ้าคิดดูดีๆคนที่เอาสิ่งเหล่านั้นมาให้พวกคุณได้อ่านนั้นเหนื่อยมากกว่าพวกคุณเป็นร้อยๆเท่า




สุดท้ายนี้ วิวคงจะทำอะไรไม่ได้นอกจากให้กำลังใจพี่ทั้งสองนะคะ...พี่ดาวพี่ฟินสู้ๆ...




ป.ล ตราบได้ที่เเอดมินไม่ทิ้ง"บ้าน"เเห่งนี้ไป วิวก็จะไม่ไปจาก"บ้าน" เเห่งนี้เเน่นอน(เชื่อว่าสมาชิกอีกหลายๆคนด้วย)



- ไม่มีทางไหนที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ ขอเเค่อย่ายอมเเพ้หนทางที่สวยงามก็อยู่ตรงหน้า


- อย่ายอมเเพ้ อย่าอ่อนเเอ เเม้จะร้องไห้



* ไม่มีทางที่จะเหลือเเอดมินเเค่2คนคะ *




หากเหนื่อยก็หยุดพักซะบ้าง - อาจมีคนที่ล้ม วันที่ท้อ - เเต่ของเพียงไม่สิ้นหวังก็พอ

T______________T

พี่ดาว ... พี่ฟิน อย่าเพิ่งท้อเลยนะ
ดีใจจริงๆนะ ที่พี่ดาวสัญญาว่าจะไม่ปิดบอดอ่ะ ^^

มาถึงตอนนี้ ก้อคงอยากบอกแอดมินทั้ง 2 นะ
เปนกำลังใจหั้ยเสมอ
และก้อไม่มีทางที่บอดนี้จะเหลือแต่แอดมินแน่นอน
อย่างน้อย ... ก้อมีนิวคนนึง ที่จะอยุ่ด้วย
(และเชื่อคงมีอีกหลายๆคนด้วยเช่นกัน)

พวกเราจะอยู่ข้างกันและกัน
ในบอด " ทรูคังทึก "
ก็เพราะพวกเรารักและอยากที่จะปกป้องพวกเค้าไปพร้อมๆกัน

เม้นมันไปเถอะ ค่ะ
มันไม่เหนจะเปนอะไรเลยหนิ กับการเม้นแค่เพียงคำว่า ... ขอบคุณ ...
บางทีบางคนอาจจะคิดว่า มันไม่เห็นยากตงไหนเลยกับการตั้งกระทู้
แล้วคุณหละ ? เคยตั้งมั๊ย ?
กับการที่ต้องมานั่งอัพโหลดคลิป อัพโหลดไฟล์ภาพ ทั้งๆที่เครื่องมัน(อาจจะ)ไม่อำนวย -*-
แต่เค้าก็พยายามที่จะทำมัน ... ก้อเพื่อที่จะแบ่งปันความสุข ที่ได้เจอมา
เพื่อที่จะได้มีความสุข มานั่งเม้า มาแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับ ... คังทึก ...
ก้อแค่นั้น ...

วันนี้เม้นมีสาระแห๊ะ -*-
55 5 5 5*

ยังงัยก้อเปนกำลังจัยหั้ยแอดมินเสมอๆน๊า

ปล. 1 . ขอโทษด้วยนะค่ะ กับการที่พิมไทยไม่ถูกต้องตามหลัก
มันเม้นเยอะอ่ะ ขี้เกียจ
55 5 5 5*
ปล. 2 . คราวนั้นที่เฮดบอดบอกเหมือนจะปิดบ้านนี่คือ วันเอพิวฟูลเดย์ หรอ ??
อ๊ากกกก T^T
ตกใจแทบแย่ตอนเปิดมาเจอ ....
งอนแอดมินแล้วววว *

ก็ พี่เองก็เพิ่งเข้ามาบอร์ดนี้ได้ไม่นาน
และบอกตามตรงว่า พี่อาจจะเป็นคนที่ชื่นชอบคังทึกหลังคนอื่นๆเขา
(เพราะแม้แต่บอร์ดเวย์ฟอร์เลิฟ พี่ยังไม่มีโอกาสได้เข้าไปเลยสักครั้ง เศร้าจังเนอะ)

แต่พี่ว่า น้องดาวก็คงจะเห็นถึงความพยายามของสมาชิกหลายๆคนที่จะเข้ามาอยู่ในบ้านแห่งเดียวกันนี้
และการที่มีบอร์ดนี้พี่ว่ามันเป็นสิ่งที่ดีมากๆ
บอกตามตรงว่า หากไม่มีบอร์ดนี้ ไม่มีน้องดาว ไม่มีพี่ฟิน และสมาชิกคนอื่นๆ
พี่คงจะไม่สามารถ รักคังทึกได้มากมายขนาดนี้ มากขนาดที่ไม่เคยคิดไม่เคยฝันมาก่อนในชีวิตว่าจะเกิดเหตุการณ์นนี้กับตัวเอง

แรกเริ่ม พี่อาจจะแค่ปลื้ม แค่ชอบคังทึก
แต่น้องดาวรู้ไหม?
บอร์ดนี้ บ้านหลังเล็กๆหลังนี้ สามารถทำให้พี่หลงรักบุคคลทั้งสองอย่างหัวปักหัวปำ
ทุกวันนี้ ถ้าพี่มีเวลาว่างพี่ก็มักจะมาแวะเข้าบอร์ดอยู่เสมอๆ
เพราะพี่คิดเสมอว่าที่นี่สามารถให้ความอบอุ่นแก่พี่ได้

(ขอเล่าเรื่องหน่อยนะ)
วันนี้พี่มีสอบ
เป็นการสอบภาคปฏิบัติครั้งแรกของชั้นปีที่ 4 (สอบ OSCE)
ซึ่งคล้ายๆกับlabกริ๊งที่หลายๆคนรู้จัก
แต่มันจะแตกต่างตรงที่พี่จะต้องทำหัตการและการตรวจร่างกายผู้ป่วยให้เสร็จภายใน 5 นาที
(หัตถการ เช่น การฉีดยา การใส่สายสวนปัสสาวะ การใส่สายให้น้ำเกลือ)
พี่ตื่นเต้นมากๆ พี่ทำพลาด และทำไม่ทัน ในหลายๆstation
พอกริ่งstationสุดท้ายดังขึ้น
น้ำตาก็แห่งความเสียใจก็ไหลออกมา (เสียใจที่ทำไม่ทัน เสียใจว่าทำไมเราถึงทำไม่ได้ เสียใจที่เราตื่นเต้นจนคิดอะไรไม่ออก)
ณ ตอนนั้น พี่ไม่อยากพูด ไม่อยากคุยกับใคร ไม่อยากได้ยินเพื่อนๆพูดถึงการสอบที่เลวร้ายนั้น
พี่รีบขึ้นมาบนห้อง เปิดคอม ต่ออินเตอร์เน็ต
และเว็บแรกที่เปิดก็คือ เว็บทรูคังทึก
เพราะพี่คิดว่า ที่แห่งนี้จะสามารถเยียวยาจิตใจที่อ่อนล้าของพี่ได้
บอร์ดนี้เหมือนเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของพี่ เพราะพี่เองก็เป็นคนที่จากบ้านมาไกล
เหมือนคนที่ขาดความอบอุ่น แต่บอร์ดนี้ทำให้พี่หายเหงา และสบายใจมากขึ้น

ที่พล่ามออกมานั้น อาจจะดูไม่ค่อยเกี่ยวข้องกับกระทู้นี้
แต่เพียงแค่อยากจะบอกให้แอดมินทั้งคู่ได้รับรู้ไว้
ว่าอย่างน้อยก็มีคนๆหนึ่งที่ยังมีความสุขเพราะบอร์ดแห่งนี้อยู่

ตัวพี่เองอาจจะช่วยอะไรไม่ได้มาก
แต่พี่ยังคงเป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ
อย่าเพิ่งท้อแท้
อย่าเพิ่งสิ้นหวัง
เพราะอย่างน้อยๆก็มีคนๆนี้ที่รักบอร์ดนี้เช่นเดียวกับแอดมินทั้งคู่อยู่
มันคงจะรู้สึกแย่มากๆนะ ถ้าหากแอดมินเกิดความไม่สบายใจ
ก็เปรียบเหมือนผู้นำทัพอยู่ในสภาวะอ่อนแอ ถ้าอย่างนั้นพลทหารปลายแถวต๊อกต๋อยอย่างเราๆจะทำอย่างไรล่ะ จริงไหม?

บางคนอาจจะคิดว่า ทำไมคนที่เพิ่งเข้ามาเป็นสมาชิกถึงรักบอร์ดนี้ได้ขนาดนี้
บอกได้เลยค่ะว่า ไม่รู้ รู้ว่ารู้สึกดี มีความสุข และดีใจมากๆที่ได้รุ้จักคนที่มีความคิด มีทัศนคติที่ตรงกัน และรักคังทึกเช่นเดียวกัน เพราะรับรู้ถึงความจริงใจที่ทุกคนมีให้แก่กัน มันเลยเป็นสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว (เวลานั้นไม่ใช่สิ่งสำคัญ สิ่งที่สำคัญที่สุด คือ หัวใจ มากกว่า)

ส่วนเรื่องการตอบคำถามเพื่อเป็นสมาชิกนั้น ก็อย่างที่พี่เคยบอกกับน้องดาวนั้นแหละค่ะ
คำถามมันไม่ได้ยากเกินการค้นหาหรอกนะ
อย่างน้อยการตอบคำถามก็ทำให้เราได้รู้ว่า ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนี้ ใช่ว่าจะได้มาอย่างง่ายๆ
การเข้าบอร์ดนี้ก็เช่นกัน ในเมื่อคุณต้องการที่จะมาตักตวงความสุขจากที่แห่งนี้
เราก็ต้องแสดงความจริงใจให้เห็น ถูกไหมคะ?
อย่างน้อยมันก็เป็นหลักฐานที่แสดงว่า คุณรักคังทึกอย่างแท้จริง
ไม่ใช่คนที่จะมาเพื่อฉาบฉวยโอกาส หรือคนที่จะมาเพื่อทำลายคังทึก
(และถ้าเป็นอย่างหลังจริงๆ เราจะโกรธมากๆ และคงไม่อยากที่จะเป็นเพื่อนกับคุณ)

และการที่แอดมินจำกัดบอร์ดนี้เฉพาะคังทึกนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร
เพราะบอร์ดนี้คือบอร์ด "คังทึก" ชื่อก็บอกอยู่ทนโท่อยู่แล้ว
ดังนั้น หากไม่ได้รัก ไม่ได้ชอบคังทึกละก็...
ขอให้จากไปซะเถอะค่ะ
กรุณาอย่ามาสร้างความวุ่นวายหัวใจให้แก่แอดมินอีกเลย
อย่างน้อยก็ขอให้คิดเสียบ้างว่า การทำให้คนอื่นทุกข์ใจนั้นมันเป็นบาปนะคะ
(เดี๋ยวชาติหน้าเกิดมาหน้าตาไม่ดี อย่าหาว่าไม่เตือนนะ)

ส่วนผู้ที่เป็นผีสิงนั้น ก็อยากให้สำนึกเสียบ้างว่า กว่าคุณจะเข้ามา ณ บ้านแห่งนี้ได้ คุณต้องพยายามมากแค่ไหน หรือเพราะพวกคุณได้คำตอบมาง่ายๆ โดยการไปลอกของคนอื่นมา
ถ้าเป็นอย่างหลังจริงๆ ก็เท่ากับคุณกำลังดูถูกความสามารถของตัวคุณเอง
และคุณก็คงจะไม่ใช่ผู้ที่ประสงค์จะเข้ามาเป็นสมาชิกของบ้านหลังนี้อย่างแท้จริง
ทางที่ดีขอเรียนเชิญคุณออกไปเถอะค่ะ บอร์ดนี้คงไม่เหมาะกับคุณหรอก
(ถ้าแอดมินเห็นว่าประโยคด้านบนมันแรงเกินไปก็ลบออกได้นะคะ)

ตัวเราเองกว่าจะเข้ามาบอร์ดแห่งนี้ได้ไม่ใช่ง่ายๆเลย
ไม่ใช่ว่าจะได้เข้ามาตอนที่แอดมินเปิดให้สมัคร
ขอให้พวกคุณคิดบ้างว่า พวกคุณโชคดีแค่ไหนแล้วที่ได้เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้
หากพวกคุณไม่ชอบบ้านหลังนี้ มันก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ มันคือสิทธิและเสรีภาพที่มนุษย์ทุกคนพึงมี
เราเองก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปบังคับฝืนใจคุณได้ แต่ขอร้องเถอะค่ะ อย่าทำลายบอร์ดและทำร้ายแอดมินอีกเลย อย่างน้อยก็ช่วยเห็นแก่เรา เห็นแก่เพื่อนมนุษย์ของคุณที่มีความสุขอยู่ในบ้านหลังเล็กๆของเขาหลังนี้

และสุดท้าย
ขอให้น้องดาวและพี่ฟินเชื่อเถอะว่า ยังไงๆบอร์ดแห่งนี้ก็ไม่มีทางที่จะเหลือเฉพาะแอดมินอย่างเด็ดขาด เพราะอย่างน้อยก็ยังคงมีสมาชิกคนนี้อีกคนที่ยังคอยเดินตามหลังทั้งคู่อยู่เสมอ และขอให้เชื่อเถอะว่า ถึงแม้ว่าเราจะเดินตามหลังอยู่ แต่ถ้าวันไหนที่แอดมินรู้สึกไม่ดี หรือ ทนแบกรับบางอย่างไว้ไม่ไหว คนที่คอยเดินอยู่ข้างหลังนี่หละ จะช่วยเหลือทั้งสองคนเอง สัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้หญิงคนหนึ่งเลย

สุดท้ายของสุดท้าย ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้นะ

ป.ล. ตอบคอมเม้นท์หรือแต่งฟิคเนี่ย ยาวได้อีก

ไม่อยากให้เครียดกันอย่างนี้เลยเนอะ...
เราเองอ่านแล้วรู้สึกเลยอ่ะ ท้อแทนจริงๆ

ตัวเราเองดีใจมาก วันที่รู้ว่ามีคนเปิดบอร์ดคังทึกแล้วก็ให้ทำแบบทดสอบเข้าแบบนี้
เพราะมันจะทำให้เราได้อยู่ในที่ ที่มีแต่คนรักในสิ่งที่เรารัก จริงๆ

เราใช้เวลาอยู่กับบอร์ดนี้มาพร้อมๆกับเหตุการณ์หลายๆอย่างที่เกิดขึ้นมาในชีวิต..
ชีวิตที่วันนึง เราเกิดโชคดี ได้ไปเรียนต่อในที่ที่อยากเรียน
..แต่มันก็ทำให้เราขาดการติดต่อกับอินเตอร์เน็ตอย่างเลือกไม่ได้

การใช้ชีวิตอยู่ในนั้นทุกวันมันเหนื่อยยากเหลือเกิน ยากกว่าการได้เข้าไปอยู่เสียอีก
มันไม่เว่อไปเลยถ้าเราจะบอกว่า บางวันเราไม่คิดถึงอะไรเลย นอกจาก คังทึก ..บอร์ดทรู
พอเราได้กลับบ้านที ก็ได้เข้าที ช่วงเวลานั้นเป็นอะไรที่เรารู้สึกว่า ถึงเราจะไปอยู่ไหนยังไง
แต่พอกลับมาเข้าบอร์ดนี้แล้ว ความรู้สึกดีๆของคนที่มีความชอบเดียวกัน รักในสิ่งเดียวกัน
ก็ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนไปเลย..
จนเราคิดไปว่า การเข้ามาในบอร์ดนี้ก็เพื่อเติมพลังให้ชีวิตหล่ะมั้ง ^^

ถึงวันนี้วันที่บอร์ดทรูกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้วแหละเนาะ
ที่นี่มีแต่ ให้ จริงๆ...และสิ่งที่เราตอบแทนได้ก็มีแค่การเป็นเด็กดีทำตามกฏ
เพื่อรักษาความเป็นระเบียบในบอร์ดให้มากที่สุดเท่าที่คนที่ใช้ชีวิตอย่างถูกจำกัดอย่างเราจะทำได้ : ]

พิมพ์ๆอยู่ก็รู้สึกแปลกๆขึ้นมาเฉยเลย ฮ่าๆๆ ก็เราไม่เคยคิดว่าเราจะเมนท์ได้จริงจังขนาดนี้เลยนะ
ถ้าไม่มีกระทู้นี้ เราก็คงไม่ได้มีโอกาสพูดอย่างนี้แน่ๆ ว่าแต่เริ่องมันเริ่มจากอะไรนะ ( โดนถีบ เปรี้ยง!!) แหะๆๆ ย้อเย่งน่า ..
จะบอกว่า แอดมินอย่าเครียดมากนะค๊า ถึงจะมีไม่ดีอยู่บ้าง แต่คนรักบอร์ดนี้ก็มีออกเยอะแยะ
ไม่อยากให้คิดมากเลยเนอะ (ระวังแก่เร็วนะจ๊ะ) เป็นกำลังใจให้จริงๆ ถ้ามีอะไรที่พอช่วยได้ก็บอกได้เลยน๊า บอกมาจัดไปแน่นอน แล้วก็สุดท้าย ขอบคุณ ที่เราได้เข้าบอร์ดนี้จริงๆ^^

ps1. ไม่เหลือแค่แอดมินหรอกน่า สัญญา
ps2. รักคังทึกหว่ะ ^ ^

เข้าใจทุกอย่าง แล้วก็เห็นด้วยทุกอย่างค่ะ

เวลาที่เห็นแอดมินทั้งสองเครียดอย่างนี้ เราก็รู้สึกไม่ดีเลย

เพราะเราเข้ามาอยู่บ้านหลังนี้ด้วยจุดมุ่งหมายเดียวกัน ด้วยความรู้สึกเดียวกัน

ของคนที่รักคังทึก รักคังทึกเท่านั้น เพราะที่นี่คือบ้านของคังทึก

เพราะพวกเรารักคนๆเดียวกัน เพราะฉะนั้นเราก็เลยรู้สึกว่าบ้านหลังนี้ก็เหมือนเป็นครอบครัวๆหนึ่ง

เพราะฉะนั้นพวกเราสมาชิกในบอร์ดกับแอดมินทั้ง2 ก็เหมือนพี่น้องกัน

ดังนั้นเวลาที่แอดมินรู้สึกไม่ดี เราก็เลยรู้สึกไม่ดีเหมือนกัน

เราเข้าใจว่าการเป็นแอดมินบอร์ดมันลำบากขนาดไหน มันต้องใช้ความอดทนขนาดไหน

เราคิดเสมอว่าแอดมินทุกบอร์ดก็คือคนที่เสียสละ

ยอมเหนื่อย ยอมลำบากเพื่อนคนอื่น ทั้งที่เค้าไม่จำเป็นจะต้องทำก็ได้ แต่เค้าก็ทำ

กว่าที่จะอัพไฟล์ อัพรูป แปลบทความมาได้ มันลำบากขนาดไหน

แล้วพวกเรา คนที่มีแต่ได้ประโยชน์อย่างเดียว

แค่เข้ามาสูบ เข้ามาดู เข้ามาอ่าน ง่ายๆแค่นี้

แล้วแค่เสียเวลาสักแค่ไม่กี่น่าที คอมเม้นต์ให้กำลังใจ ตอบแทนกันสักนิด มันลำบากนักหรือไง

ทำไมถึงไม่มีจิตสำนึกกันบ้าง ใครทำอะไรให้ เราก็ควรจะขอบคุณเค้า

นี่ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราถูกปลูกฝังกันมาตั้งแต่เด็กหรือไง

ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทั้งๆที่มีจุดมุ่งหมายเหมือน มีความรู้สึกแบบเดียวกัน

เป็นพวกเดียวกัน แต่ทำไมต้องมาทำร้ายกันเองแบบนี้ ทำร้ายความรู้สึกของพวกเดียวกันแบบนี้

เราก็เห็นบ่อยๆเลยเหมือนกัน ทั้งที่สมาชิกก็มีอยู่เยอะ

แต่ทำไมในหลายๆกระทู้มีคนเข้าไปก็เยอะจริง แต่คอมเม้นต์มันมีไม่ถึงครึ่งที่เข้าด้วยซ้ำ

แล้วคนที่คอมเม้นต์ก็เป็นคนเดิมๆ ชื่อเดิมๆ ที่เห็นกันอยู่ในหลายๆกระทู้

แล้วที่เหลือหายไปไหน จะบอกว่าไม่ได้เข้ามาหรอ

แล้วจำนวนคนที่เข้ามาดูที่มันมากมาย มันมาจากไหนกัน

ตอนแรกที่พี่ฟินแกล้งปิดบอร์ด ตอนนั้นเรายังจำได้เลยว่ารู้สึกยังไง

แต่แล้วพี่ฟินก็แค่แกล้ง ในเมื่อเราได้บอร์ดนี้กลับคืนมาแล้ว ทำไมถึงไม่เห็นคุณค่าของมันบ้าง

ทั้งๆที่เกือบจะเสียมันไปครั้งหนึ่งแล้ว ทำไมไม่ช่วยกันรักษามัน

ถ้าวันหนึ่งมันต้องปิดตัวลง วันนั้นจะรู้สึกยังไง ถ้ามันไม่เกิดขึ้นจริง ก็ไม่รู้สึกเลยใช่มั้ย

แต่ยังไงน้องดาวก็บอกแล้วว่าจะไม่ปิด ทั้งๆที่แอดมินพยายามอดทนขนาดนี้แล้ว

ทำไมถึงไม่จิตสำนึกกันบ้าง ถ้าเข้ามา แล้วไม่คิดจะเม้นต์

ก็อย่าเรียกตัวเองว่าแฟนคลับคังทึกเลย เพราะทำอย่างนี้

มันก็หมายความว่า คุณไม่ได้รักคังทึกจริง

ถ้ารักกันจริง เค้าไม่ทำกันอย่างนี้หรอกค่ะ

ทำอย่างนี้มันก็เหมือนดูถูกความเป็นคังทึกเหมือนกัน

ถ้าใครที่เคยทำแบบนั้น ก็กลับใจเถอะค่ะ อย่าเหยียบย่ำน้ำใจคนอื่นเค้าแบบนี้เลย



*****ยังไงก็เป็นกำลังใจให้น้องดาวกับพี่ฟินนะคะ ยังไงพวกเราจะก้าวไปด้วยกันนะคะ

ถ้าแอดมินทั้งสองไม่สาบยใจ เราเองก็ไม่สบายใจเหมือนกัน ยังไงพวกเราก็ยังมีกันและกันนะคะ

ยังไงก็ไม่ทิ้งกันเนอะ เพื่อคังทึกของพวกเรา...........รักแอดมิน รักคังทึกค่ะ*****


หรือว่าจะลบไปเลย พวกที่ไม่เคยจะเม้นต์น่ะ โหดไปไหม แต่เราว่าไม่นะ ก็สมควรกับการกระทำ

เข้าใจและเห็นด้วยค่ะ

พยายามปฏิบัติตามค่ะ

เพิ่งมาชอบคังทึกเอาช่วงหลังๆนี่ (อา น่าจะใกล้เคียงกะต่ายนะ)
ก็เลยไม่ค่อยอยากขุดกระทู้เก่าๆขึ้นมาตอบน่ะค่ะ
กลัวจะโดนหาว่าปั่นเม้นท์ ฟลัดกระทู้ (อา ข้อหานี้เคยเห็นและโดนที่บอร์ดอื่นมาก่อน)
ก็เลยพยายามจะเม้นท์แค่กระทู้ใหม่ๆที่เพิ่งเข้ามา

เข้าใจและเป็นกำลังใจให้แอดมินทั้งสองค่ะ
รู้ว่าการสร้างบอร์ดแบบนี้มันยากแค่ไหน
ส่วนตัวลี่เอง ก็มีบอร์ดคังทึกแค่ที่นี่ที่เดียวจริงๆ
บางครั้งก็เปิดทิ้งเอาไว้ ตอนที่ทำงานด้วย
เพื่อเป็นกำลังใจในการทำงาน

ขอบคุณพี่ฟินกับน้องดาวที่สร้างบอร์ดนี้ขึ้นมาให้เป็นที่พักใจ
อาจจะเป็นลูกบ้านธรรมดาๆ ที่แทบจะไม่สามารถช่วยอะไรแอดมินทั้งสองได้เลย
แต่เรื่องกำลังใจ ขอให้รู้ว่ามีให้เสมอค่ะ

สู้ๆค่ะ

ก่อนอื่นเบลล์ขอตอบคำถามก่อนนะคะ

สำหรับเบลล์มี2กรณีนะคะ^^

1.กรณีที่มีกระทู้ใหม่ หากเข้าบอร์ดมาแล้วเจอกระทู้ใหม่ แน่นอนว่าอะไรที่เป็นคังทึกมันก็มีจุดดึงดูดให้เข้าไปดูอยู่แล้วล่ะค่ะ ดูเสร็จแล้วก็เม้นท์ทุกกระทู้ที่เข้า แม้เบลล์จะไม่ใช่คนที่มีคอมเมนท์มาก แต่เข้าใจคนโพสต์กระทู้ทุกคนดีว่ามันยากลำบากขนาดไหน เมื่อเข้าไปดูแล้วก็ต้องเม้นท์ทุกกระทู้ที่เข้าค่ะ ถึงบางทีอาจจะเข้าด้วยมือถือ ไม่สะดวกเม้นท์ซะเท่าไหร่ก็จะกลับมาเม้นท์ที่บ้านแทน ไม่ทิ้งไป โดยถือว่าตัวเองดูแล้วแน่นอนค่ะ

2.กรณีที่ไม่มีกระทู้ใหม่ มันอาจจะดูโรคจิตไปบ้างนะคะ แต่คือนั่งเฝ้าบอร์ดเล่น ไม่ใช่ไม่มีอะไรทำขนาดหนักแต่คือเวลาเข้าบอร์ดแล้วมันรู้สึกอบอุ่นค่ะ ก็อย่างที่พี่ดาวว่าแหล่ะค่ะ ที่นี่คือที่ๆอยู่แล้วสุขใจจริงๆ บางทีไม่สบายใจอะไรมา จะสอบแล้วเครียดอ่านหนังสือไม่เข้าหัวก็เข้ามาที่นี่ก็รู้สึกสบายใจขึ้นเยอะค่ะ รีเฟรชบอร์ดเล่นไปเรื่อยๆ จนบางทีอาจจะมีทรานผุดมาให้สติแตก มีฟิคผุดมาให้สติหลุดจนเลิกอ่านหนังสือแต่มันก็ทำให้เบลล์โอเคขึ้นเยอะเลยค่ะ ดีกว่าไปนั่งคิ้วขมวดจนเส้นเลือดในสมองจะแตกเพราะทำยังไงก็ไม่เข้าใจซักที-*- บางทีไม่มีคอมให้เข้า ก็เข้ามาทางมือถือ แม้จะรู้ว่าGPRSมันโคตรจะแพงก็เหอะ เข้ามาเฝ้า อย่างน้อยเข้ามาดูว่าใครออนบอร์ดบ้างก็ยังดี (โคตรโรคจิตเลยว่ะ-*-)

ก็อย่างที่พล่ามมาตั้งนานนั่นล่ะค่ะ จะเห็นได้ว่า จะเครียด จะอารมณ์ดี จะว่าง ไม่ว่างก็เข้ามาที่นี่เพราะเบลล์เปรียบที่นี่เหมือน " บ้าน " ค่ะ
ถือว่าทุกคนที่รักคังทึกในบ้านหลังนี้คือ " คนในครอบครัว "

อย่างที่พี่ต่ายพูดล่ะค่ะ ตอนแรกเบลล์ก็ไม่ได้บ้าคังทึกขนาดนี้เหมือนกัน แต่พอได้เข้าไปอ่านทราน เจอรูป เจอไฟล์ มันยิ่งทำให้หลงได้อย่างหัวปักหัวปำจริงๆ

การที่เบลล์อยู่ในบ้านหลังนี้ไม่ได้แค่ทำให้เบลล์บ้าคังทึกทวีคูณจากเก่าอย่างเดียวนะคะ มันทำให้เบลล์ได้เจอครอบครัวอีกครอบครัวนึง

ได้พี่สาวหลายๆคน ที่มีแต่ความห่วงใยให้ซึ่งกันและกันอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในสังคมอินเตอร์เน็ต

อะไรต่างๆแบบนี้นี่ล่ะค่ะ ทำให้เบลล์ไม่ได้แค่รักคังทึกเพิ่มขึ้นอย่างเดียว แต่กลับรักทุกคนที่อยู่ในบ้านหลังนี้ด้วย

รักพี่ดาวกับพี่ฟินที่ช่วยสร้างบ้านหลังนี้ขึ้นมา ช่วยกันแปลทรานบ้าง ช่วยกันดูแลสมาชิก ปวดหัวและรับภาระกับหลายๆเรื่องทั้งที่ทั้งคู่เองก็มีภาระอื่นที่ต้องปวดหัวกันอยู่แล้ว

รักพี่แนนที่คอยอัพรูปอัพไฟล์ลงบอร์ด แม้เน็ตตัวเองจะกวนประสาทขนาดไหนก็ตาม แต่ก็ยังพยายามหาทางอัพมากๆ

รักพี่ไค พี่เฮ พี่อีฟ พี่ปอ และทุกคนที่แต่งฟิคคังทึกดีๆให้อ่าน การแต่งฟิคไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เบลล์รู้ค่ะ

รักสมาชิกทุกคนที่รักคังทึกเหมือนๆกัน ที่ไม่เคยพูดถึงคังทึกในด้านที่เสื่อมเสีย และที่ทำตามกฏบอร์ดทุกคนค่ะ

เรื่องกฎอะไรต่างๆ เบลล์เข้าใจว่าที่ต้องเข้มงวดมากขนาดนั้นก็เพื่อคังอินกับอีทึกเอง ดังนั้น อย่าบอกว่ามันเป็นกฏโง่ๆเลยนะคะ เพราะกฏโง่ๆแบบนี้ล่ะที่ทำให้บ้านเราอยู่กันได้อย่างมีความสุข

พบกันคนละครึ่งทางนะคะ สมาชิกบอร์ดเองอยู่ในบอร์ดก็ควรจะทำตามกฏของแอดมิน และเมื่อคุณเป็นลูกบ้านที่ดีแอดมินจะไปทำอะไรคุณล่ะคะ?

เรื่องการเม้นท์กระทู้มันจะไปยากขนาดไหนเชียวคะ แค่พิมพ์ไม่ถึง3นาที

เบลล์เองยอมรับว่าเป็นคนที่คอมเมนท์น้อยคนนึง จะเห็นได้ว่าช่วงแรกๆเม้นท์เร็ว ไม่ใช่เพราะบ้าเห่อนะคะ- -" แต่เพราะกลับไปเม้นท์กระทู้ที่ตัวเองไปอ่านก่อนหน้านี้เพื่อขุดหาคำตอบมาส่งแอดมินค่ะ

พอได้เม้นท์ทุกกระทู้ที่ตัวเองเข้าแล้วก็กลับมาเม้นท์อย่างปกติ ซึ่งอาจจะไปคนที่คอมเม้นท์กระเตื้องช้า(รึเปล่า?) แต่ก็เม้นท์ทุกกระทู้ที่เข้านะคะ

แอดมินเองอย่าคิดว่าจะเหลือแค่แอดมินกันเลยนะคะ ยังมีลูกบ้านอีกหลายคนที่เป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอบคุณจริงๆที่บอกว่าจะไม่ปิดบ้านหลังนี้อย่างแน่นอน เบลล์อาจจะอยู่ในบ้านหลังนี้มาได้ไม่นานเท่าไหร่ แต่ก็รักบ้านหลังนี้ รักทุกคนในบ้านหลังนี้นะคะ

สุดท้ายนี้เป็นกำลังใจให้พี่ฟินกับพี่ดาวนะคะ อย่าลืมว่าถ้าท้อก็ยังมีหลายๆคนที่คอมเม้นท์ในกระทู้นี้เป็นกำลังใจเสมอค่ะ

ปลาก็เพิ่งเข้ามาเป็นสมาชิกที่บอร์ดนี้ได้ไม่นาน
ไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ
แต่บอร์ดนี้ได้สอนอะไรๆ กับปลาหลายอย่างเลยนะคะ

การที่ได้ผ่านการตอบคำถามมันทำให้ปลาได้รู้อะไรหลายๆ อย่าง
มันไม่ใช่เรื่องงี่เง่านะคะ
มันคือการสอนให้เรารู้จักความพยายาม ความอดทน
ปลาไม่เคยท้อแล้วก็เลิกหาคำตอบไป
ยังไงก็ยังอยากพยายามต่อเพื่อคังทึก ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่การตอบคำถาม

ปลาก็เห็นด้วยกับกฎต่างๆ ที่ตั้งขึ้นมานะคะ
ในเมื่อที่นี่เป็นบอร์ดคังทึก มันก็ควรจะมีแต่คังทึกนี่นา

ตั้งแต่เป็นสมาชิกมาก็เข้าบอร์ดนี้ทุกวัน
ถึงแม้จะไม่มีกระทู้ใหม่ก็เข้ามา เข้ามาเฉยๆ
เข้ามาดูว่าตอนนี้ในบอร์ดมีใครบ้าง บอร์ดเปลี่ยนแปลงไปหรือเปล่า
แค่ได้เข้ามาเห็นคังทึกก็มีความสุข
เห็นคนอื่นมีความสุขเพราะคังทึก ปลาก็มีความสุข

ปลาเป็นกำลังใจให้พี่แอดมินทั้งสองคนนะคะ
ขอบคุณมากๆ ที่รับปลาเข้ามาเป็นสมาชิกในบอร์ดนี้
ขอบคุณจริงๆ ค่ะ

สู้ๆ นะคะ ยังมีคนอยู่ข้างๆ พี่ทั้งสองเสมอ (:

โอ้ได้อ่านกระทู้น้องดาวแล้ว
รู้สึกห่อเหี่ยวใจมากๆเลย
สงสารแอสมินนะ
ยังไงก็ใจเย็นๆแล้วกันนะจ๊ะ
พี่เองช่วงนี้ไม่ค่อยได้เข้าบอร์ด
เนื่องจากเกิดโศกนาฎกรรมกับคอมสุดรัก
จึงไม่สามารถเข้ามาป้วนเปี้ยนในบอร์ดได้มากนัก
พี่เองก็ทำอะไรมากไม่ได้อัพกระทู้ได้จริงๆก็คงเป็นนิยาย
เพราะว่าเน็ตบ้านพี่ไม่แรงน่ะ
ส่วนเรื่องความรักคังทึก
พี่คงไม่บอกหรอกว่าพี่รักคังทึกมากกว่าใคร
ไม่พูดด้วยว่ารักมากขนาดไหน
เพราะพี่อาจจะรักคังทึกได้ไม่เท่าใครเลย
พี่ไม่สามารถจะบอกใครได้หรอกว่าพี่รักคังทึกเท่าฟ้า
แต่พี่แค่อยากให้คนที่ชื่อคังอินและอีทึก
เป็นกำลังใจให้กันและกันตลอดไป
เท่านั้นเอง
ยังไงก็สู้ๆต่อไปนะ
อย่าคิดมากเลย
หน้าร้อนแล้วสุขสันต์สงกานต์นะ
ที่พี่พอจะทำอะไรเพื่อบอร์ดได้
ก็คงมีแต่นิยายห่วยๆของพี่เท่านั้นแหละ
หวังว่ากระทู้นิยายของพี่จะไม่รกบอร์ด
เชื่อหรือเปล่าไม่รู้ แต่พี่รักทรูนะ
ถึงกฎจะเยอะหรือเรื่องมากไปบ้าง
แต่พี่ยอม เพราะอะไรดาวคงรู้ใช่มั้ย.................
เอ้า สู้ๆนะสภาแอดมิน
ตราบใดที่ยังไม่ลบยูสพี่ออกจากบอร์ด
พี่ก็จะสังกัดทรูคังทึกตลอดชีวิต!
5555555555555555555

พี่ดาว พี่ดาวรู้มั๊ยว่ากิ๊กรักคังทึกมากเลยนะ

แล้วที่กิ๊กรู้จักเอสเจรู้จักคังทึกได้ก็เพราOPVของพี่ดาว

กิ๊กรักคังทึกได้เพราะบล็อกพี่ดาว แล้วกิ๊กก็ได้รู้จักบอร์ดทรูคังทึก

ครั้งแรกที่รู้ว่าต้องตอบคำถามกิ๊กท้อมากเลยพี่ เพราะกิ๊กไม่รู้อะไรเลย เพิ่งจะเริ่มชอบจริงๆ

แล้วจำได้ว่ามันผ่านไปหลายเดือนมากๆที่ไม่ได้เปิดบอร์ดนี้จนกระทั่งวันเกิดคังอิน กิ๊กเกิดอยากจะเข้าบอร์ดขึ้นมา ใช่แล้ว...แล้ววันนั้นพี่ดาวให้เข้าบอร์ดมาได้โดยไม่ต้องตอบคำถาม

แต่ด้วยความอยากเป็นหนึ่งในบอร์ด อยากมีส่วนร่วม อยากให้รู้ว่ารักคังทึกจริงๆทำให้กิ๊กลองตอบคำถามดู

แล้วก็ได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของบอร์ดนี้จริงๆ กิ๊กรู้สึกอย่างนั้นนะ


บอร์ดนี้ให้อะไรกับกิ๊กเยอะค่ะพี่ มันไม่ใช่แค่คังทึก แต่มันคือเพื่อนๆพี่ๆสังคมใหม่ๆ

ช่วงที่ต้องเก็บตัวกิ๊กท้อมาก มากจริงๆ

แล้วก็มีพี่ๆในบอร์ดเป็นกำลังใจให้เสมอ พี่แนน พี่ดาว พี่ฟินและพี่ๆคนอื่นๆ

พี่แนนคอยโทรมาคุยมาบอกมาเล่า ทำให้กิ๊กหายท้อหายเครียดได้ตลอด เพราะพี่แนนเป็นคนคุยเก่งมาก~^^

อยากขอบคุณบอร์ดนี้จริงๆค่ะ ขอบคุณมากๆ

บอร์ดนี้มีความสำคัญกับกิ๊กมากนะพี่ดาวพี่ฟิน เวลาที่เปิดคอมก็ต้องเปิดบอร์ดนี้ขึ้นมาก่อนทุกครั้ง

บอร์ดนี้มันทำให้รู้สึกว่าเป็น "คังทึก"จริงๆ มันไม่เหมือนบอร์ดอื่น

เพราะอย่างนี้ไงคะกิ๊กถึงพูดทุกครั้งที่มีคนทำผิดกฎบอร์ดหรือว่าบอร์ดเสียๆหายๆว่า

kikkiw_kangteukถือว่าบอร์ดทรูคังทึกคือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของชาวคังทึก

พี่ดาวพี่ฟิน สู้ๆนะคะ

พี่อย่าท้อนะ ถ้าพี่ท้อแล้วเด็กคนนี้จะจับมือใครลุกยืนขึ้นมาล่ะคะ...


รักพี่น๊า~~

...อ่าเฮเพิ่งเห็นกระทู้นี้ค่ะ ขอโทษด้วยจริงๆค่ะที่เพิ่งเห็น

สำหรับตัวของเฮ ตอนที่เห็นบททดสอบทั้งสองชุดนั่น ก็ลมแทบจับเหมือนกันค่ะ

ขอสารภาพโดยหน้าชื่นตาบานว่า ตอนที่มาสมัครใหม่ๆ ไม่รู้ประสีประสาอันใดเลย

ไม่รู้เรื่องตื้นลึกหนาบางของคังทึกด้วยซ้ำว่าเป็นมาอย่างไร ใครเป็นพี่เป็นน้อง

เอาอย่างนี้ดีกว่า..ถ้าพูดให้ชัดๆก็คือว่า..เฮไม่ได้ชอบนักร้องเกาหลีเลย ไม่เคยคิดว่าจะชอบด้วยซ้ำ

เพราะชอบฝั่งยุโรป อเมริกา และแถวๆเกาะญี่ปุ่น ไม่เคยคิดที่จะลิ้มลองอาหารเกาหลี

แต่เพราะว่าเห็นไฟล์หนึ่งของเพื่อนที่มีคังทึกแทรกๆอยู่ สะดุดตาค่ะ..เรียกว่าหลงรูปเลยก็ว่าได้

เวลาที่ทั้งสองอยู่ด้วยกัน มิได้หลงใหลไปกับการที่พวกเขาโอบกอดกันอย่างชัดแจ้ง แต่ชอบกริยาอ่อนโยน

ที่แฝงอยู่ในท่วงท่า(แต่บทจะรุนแรงก็แรงเหลือเกินพ่อเอย) หมีช่วยจัดเสื้อ ทัดผมให้ หรือว่าประคองเอว

สิ่งเหล่านี้ทำให้เฮอยากรู้ว่าเอ..ระหว่างสองคนนี้มีอะไรนะ อาจจะฟังดูประสาท..และจิตค่อนข้างเพ้อ แต่ว่า

เฮไม่ได้นึกเลยว่าเป็นความสัมพันธ์แบบเกย์อะไรอย่างนั้น เรียกมันไม่ถูกแหะ..แต่มากกว่าพี่น้อง แต่ไม่ใช่แฟน

ห่วงหาและอาทร ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไร สองคนนี้ก็คงยังเป็นหมือนเดิม

แม้ไม่ได้มากไปกว่านี้แต่ก็จะไม่น้อยไปกว่านี้

และต่อมาเฮได้มาเจอบอร์ดนี้ เฮดีใจมากจึงสมัครเข้ามา เมื่อเข้ามาแล้ว เฮก็ยิ่งได้ซึมซับคำตอบของ

คำถามเหล่านั้นยิ่งขึ้น เมื่อเข้ามาในนี้..ไม่รู้สินะคะ เหมือนกับว่ามันมีบรรยากาศที่ชัดเจน

ภาพของคังทึกมันชัดขึ้น...

ต้องขอบคุณแอดมินทุกคนค่ะ ไม่อยากให้คิดมากเลยโดยเฉพาะพี่ฟิน รักษาสุขภาพยิ่งกว่านี้ด้วยนะคะพี่

เวลาพี่โมโหหรือของขึ้น เฮไม่อยากให้พี่โมโหไปกับพวกเรื่องเหล่านั้นเลย มันไม่ได้เป็นผลดีกับสุขภาพจิตพี่

รู้ว่าทุ่มเทเหลือเกิน.. รู้ว่าเหนื่อยใจเหลือเกิน..

แต่ขอให้รักษาพื้นที่เล็กๆอันนี้ของเราไว้นะคะพี่ฟิน น้องดาว และน้องแนน จะเปรียบอย่างไรดี..

เป็นโอเอซิสก็ได้กระมัง..

เฮเข้าบอร์ดนี้มาเพื่ออะไร ..นั่นสิเพื่ออะไรนะ?

ฟิกก็ไม่อัพ ทรานส์ก็ยังไม่ได้ขอรหัส

แต่มันต้องเข้าอย่างน้อยวันไหนที่ออนไลน์จะต้องเข้ามาหนึ่งครั้งเป็นอย่างน้อย (นอกเรื่อง เฮล็อกเอาท์ได้แล้วดีใจมาก-- ///// ---)

...."รัก"

พูดได้แค่นี้

สวัสดีค่ะ
อ่า น้องดาว และพี่ฟิน
และสมาชิกทุกคนนะคะ
พอยก็อยู่เป็นลูกบ้านมาเกือบๆจะปีนึงแล้ว.. (ใช่ไหมเนี่ย)
แต่ก็ทำตัวเหมือนล่องลอยอยู่ในบ้านเนอะ ฮ่า
ยอมรับว่าตอนนั้นแรงค์ประมาณสามร้อยกว่าๆแล้วก็หายหัวไปเลย
ช่วงนั้นประสบอุบัติเหตุทางการศึกษาอย่างแรงค่ะ ต้องดึงให้ขึ้น
ซึ่งมันก็ขึ้นมาแล้วเป็น สองจุดสี่ T T ก็เลยกลับมา
ก็พยายามจะทำตัวให้เป็นหนึ่งเดียวกับทุกๆคน แต่ก็ยังรู้สึกว่าเข้าไม่ถึงจริงๆ ^^"
(เมื่อไหร่จะเข้าคังทึก? ห๊ะแก)
ก็ไม่ต้องห่วงแล้วนะค้า ^^"// พอยจะอยู่อย่างสงบเงี่ยมและเรียบร้อยค่ะ
ทุกวันนี้เข้าบ้านมาเพื่ออะไร ..... พอยตอบไม่ถูกจริงๆค่ะ เล่นเน็ตก็เปิดทรูเป็นเว็บแรกๆ ถ้าได้เล่นเน็ตก็จะเปิดขึ้นมาแล้วดูว่ามีอะไรอัพเดทบ้างไหมอะไรยังไง อยากจะเม้นท์อยากจะโพส ถึงแม้ว่าพอยจะไม่ได้มองดูให้ทั่วทุกมุมบ้าน ไม่ได้ละเอียดมาก แต่ถ้าเห็นกระทู้ใหม่ๆก็จะเข้าไปอ่านแล้วก็ตอบเรฟ พูดคุย ถึงแม้ว่าบางครั้งจะเข้าไปแล้วก็ไม่ได้มีอะไรใหม่ ไม่มีอะไรอัพเดท พอยก็จะเปิดกระทู้เก่าๆขึ้นมาบ้าง อ่านพวกรีพลายใหม่ๆ (งงไหมเนี่ย?) คือ...ก็อยากจะอ่าน อยากจะศึกษาทุกๆคนน่ะค่ะ ..... (พอยก็ยังจะ พยายาม มั่นหน้าต่อไป...ขอโทษด้วย T T) ไม่มีอะไรก็เปิดบ้านทิ้งไว้น่ะค่ะ พอยพูดตรงๆว่าอยากจะมีส่วนร่วมกับกิจกรรมทุกอย่างของบ้าน พอยคิดว่าพอยคงไม่ประสบอุบัติเหตุทางการศึกษาบ่อยๆหรอก..เนอะ?
คังทึก..........ก็คู่แรกที่หลงรักและประทับใจ มันตอบไม่ได้ว่ารักคู่นี้มากแค่ไหนน่ะค่ะ คังทึกยังไงก็คือคังทึก ถึงแม้ว่าพอยจะมีเขียนฟิคพี่ทึกคู่กับคนอื่นบ้าง แต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะไม่ได้รักคังทึก หรือไปรักพี่ทึกที่คู่กับคนอื่น...(มันเป็นเพราะพอหลับตาแล้วเห็นเป็นใครกับใคร พอยก็ต้องเขียนคู่นั้นค่ะ พอยไม่อยากเปลี่ยน) พอยรักคังทึก แค่รักคำเดียวก็คงไม่ต้องอธิบายอะไรอีกแล้วสำหรับพอยนะคะ คือมันต้อง ยองอุน กับ จองซู เท่านั้นน่ะค่ะ
บ้านทรู .... สำหรับพอยก็คือบ้านค่ะ บ้านที่มีแต่สิ่งที่เรารัก เข้ามาแล้วแบบ ไม่มีอะไรก็จะเข้าอ่ะ ยอมรับว่าก็งงที่ห้ามมีคนนั้นคนนี้ แต่พอคิดย้อน ....อืม ก็จริง มันก็จะมีแต่คังทึก...ก็ไม่ผิดที่จะไม่มีคนอื่น ค่ะเข้าใจแล้วอันนี้ ^^ เพราะพอยก็อยากจะอยู่บ้านที่มีเพียงแค่คังทึกเหมือนกัน

มันจะไม่เหลือแค่แอดมินหรอกค่ะ....ทุกๆคนที่นี่ก็จะอยู่กับแอดมินด้วยกันนะคะ
ได้โปรดยอมรับพอยด้วย
แล้วก็ขอโทษด้วยเช่นกันค่ะ


(พูดจบหรือยังนะ.....จบแล้วแล้วกัน)

เพิ่งได้เห็นกระทู้นี้
เหมือนเป็นกระทู้เปิดใจเลยแฮะ

คำว่า "รักคังทึก" ความหมายของมันมีค่ามากแค่ไหน
บอกตามตรงเลยค่ะว่า อยากให้คังอินอีทึกอยู่คู่กันไปตลอด รู้สึกเสียใจและเศร้ามาก
หากนึกถึงอนาคตที่ต่างคนต่างมีคนอื่น แต่ก็เข้าใจว่า ต้องยอมรับความจริง แต่ในใจเองก็ยังงี่เง่าอยู่ดี
บอกตามตรง(อีกรอบ)ว่า ไม่ชอบให้ผู้หญิง ที่ไหนมายุ่งกับคังอินและอีทึกเลย (เว้นแฟนคลับไว้เน่อ)
เวลาอ่านข่าว เห็นรูป มันรู้สึกเจ็บปวด นั่งร้องไห้ทั้งๆที่ทำอะไรไม่ได้ แต่ก็เชื่อมั่นในคังทึกเสมอ
เชื่อมั่นในคำพูดของทั้งคู่

ถ้าไม่ได้มาสัมผัสเองก็คงไม่รู้เลย ว่าการเฝ้ามองดูความรักของคนอื่น มันก็มีความสุข(มากกก)
...ไม่แพ้กับการมีความรักเป็นของตัวเองเลย ^ ^"

เวลามีเรื่องเครียด ถ้าได้นึกถึงรูปคังทึก หรือทรานคังทึก
ก็ทำให้ยิ้ม ให้เขินคนเดียว(?) ขึ้นมาได้ทุกที ถึงขนาดเก็บไปฝันก็มีแล้วก็อยากให้เป็นแบบ
ในฝันจริงๆ (ฝันว่าคังอินจูบซับน้ำตาอีทึก กลางคอน super show)TT TT"

สำหรับเรื่องบอร์ด ใหม่เป็นคนสิงสถิตแบบจริงจัง อยู่บ้านไหน ก็คืออยู่บ้านนั้น
เล่นบ้านไหน ก็เล่นบ้านนั้นไปตลอด เคยอยู่บ้านเวย์ฟอร์เลิฟมาเหมือนกันค่ะ พอบ้านนั้นปิด
แล้วรู้ว่าบ้านนี้เป็นบ้านที่แอดมินเวย์ฟอร์เลิฟ มาสร้างใหม่ ก็ตรงแหน่วมาสมัคร
ตอนแรกที่รู้ว่าต้องตอบคำถาม บอกตามตรงว่าคำถามนั้นยาก แต่ในใจไม่ท้อแม้แต่นิดเดียว
ที่จะค้นหาคำตอบ รู้สึกยิ่งอยากหา อยากรู้คำตอบนั้นด้วยซ้ำไป
เพราะบางคำตอบ ก็ทำให้ได้รับรู้เรื่องของคังทึกเพิ่มขึ้นอีก ใหม่คิดว่านี่เป็นวิธีที่ดีมากค่ะ
ได้ทดสอบกันไปว่า มีความพยายามมากแค่ไหน
เพราะคนอื่นเขาก็ตอบปัญหาแล้วเข้ามาจนได้เหมือนกัน

ทุกวันนี้ เปิดคอมพ์มา สองเวปแรกที่เข้าคือ บอร์ดเอสเจ(izm) และบอร์ดทรูคังทึก
ติดเป็นนิสัยไปแล้ว ชินเสียแล้ว แม้บางวันเข้ามาจะไม่ได้ดูอะไรเลย แต่ก็รู้สึกอยากเข้า
เข้ามาดู ภาพเฮดบอร์ดสวยๆ ดูคนอื่นคุยกันในcbox (ฮ่าๆ)แล้วก็เข้าไปแจมบ้างบางโอกาส

อยากเป็นแบบนี้ตลอดไป อยากให้นิสัยนี้ได้ใช้ไปในทุกๆวันของชีวิต
รักคังทึก และ บ้านทรูคังทึกมากเลยค่ะ : )
เอาใจช่วยแอดมินทั้งสอง จะคอยส่งแรงใจไปให้เน่ออ ^___^"